الصّدوق ، الأمالي ، / 154 / عنه : المجلسي ، البحار ، 44 / 314 ، البحراني ، العوالم ، 17 / 163 - 164

--> - هر دو گروه نماز ظهر را خواند وچون سلام نماز داد ، حر پيش جست وعرض كرد : « السّلام عليك يا بن رسول اللَّه ورحمة اللَّه وبركاته ! » حسين فرمود : « وعليك السّلام . تو كيستى اى بندهء خدا ؟ » گفت : « من حربن يزيدم . » فرمود : « حر به جنگ ما آمدى يا به يارى ما ؟ » گفت : « مرا به جنگ تو فرستادند وبه خدا پناه مىبرم كه از قبر برآيم وپايم به موى سرم بسته باشد ودستم به گردنم ومرا به رو در آتش جهنم اندازند . اى زادهء رسول خدا صلى الله عليه وآله كجا مىروى ؟ برگرد به حرم جدّت ؛ زيرا تورا مىكشند . » حسين فرمود : من مىروم وز مرگ ننگى نبود * آن را كه به دل نيت خير است وجهاد همدرد نكويان شود وجان بدهد * از بدمنش ومجرم وبىدين آزاد با عيب بمانم وبميرم بىغم * خوارى كه بمانى وبود دشمن شاد كمره‌اى ، ترجمهء امالى ، / 154 پس حر در وقت نماز ظهر به آن حضرت رسيد . آن جناب فرزند بزرگوار خود را فرمود اذان وأقامت براي نماز گفت . مجلسي ، جلاءالعيون ، / 638 آن‌گاه حسين عليه السلام فرزند خود على را فرمود : برخيز واقامه بگوى وبا حر گفت : اگر خواهى با لشگر خويش جداگانه صف راست مىكنى ونماز مىگزارى ، عرض كرد : با تو اقتدا خواهم كرد ونماز خواهم گذاشت ، پس آن حضرت هر دو لشگر را امامت فرمود . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 155 بالجملة مىفرمايد : حر هنگام فريضهء ظهر به آن حضرت نزديك شد وامام حسين سلام‌اللَّه عليه فرمان كرد تا پسرش على اذان واقامه بگذاشت وامام حسين به‌پا شد وفريقين را به تمامت به امامت بگذاشت . سپهر ، ناسخ التّواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 94